آرزوی چهارم

شمشاد حس کرد زبانش بزرگ و سنگین شده، مثل تکه ای چوب خشک! از حال میرفت و تا هوشیار می شد،فکرش پرواز می کرد و به غول چراغ و خاطرات تنها مسافرتی که با خانواده رفته بود بوشهر، دیدن خواهرش خدیجه.
«…غول رفت… آب دریا… موج … گوش ماهی…
آرزوی چهارم: جنگی توی دنیا نشه… عروس کوچک دریایی کف دستم مرد و کوچک شد،انگار قطره بزرگی آب تبدیل شده بود به عروس دریایی، شفاف مثل بلور…»