خلوت مدیر

من خودم را بهتر از هرکس دیگری می شناختم .می دانستم همچون تحفه ای نیستم که سزاوار همچون تعارف ها و ادا و اصول باشم .فکر کردم مردک من را خر گیر آورده .لابد کاسه ای زیر نیم کاسه است که آن طور گرم تحویلم گرفته.سابقه دو ساله مدیرمدرسه بودن ،همچون چیز دندان گیری نیست که لازم به آن همه تظاهر به ارادت و وشایستگی و کفایت و تعارف مزخرف باشد.از طرفی این مدرسه عتیقه هم که نمی دانم طرف کدام قبرستانی است،بدجوری باید دیدنی باشد.برگه نشانی محل را که متصدی بخش در کارگزینی رویش را سیاه کرده بود به دست راننده تاکسی سپردم و خودم را راها کردم روی صندلی…