کتاب خاطره استانبول

این داستان روایت یکی از هفت تمدن جهان باستان است. تاریخی سه هزار ساله از گذار تمدن های بارز دوران باستان. تاریخی که با قلمی استادانه به سبکی ملموس و عامه پسند روایت می شود تا انسان بیگانه از تاریخ را هوشمندانه به فهم و درک آن مجبور کند. هفت پادشاه، هفت مکان تاریخی و هفت جنایت در هفت روز در رمان خاطرۀ استانبول روایت می شوند. احمد امید در این کتاب تاریخ سرزمین آناتولی را در ژانر جنایی تعریف می کند.

واجب می دانم که این کتاب فوق العاده توسط یک رمان نویس ترک را به دلایل زیر مرور کنم: اول ، من تجربه کرده ام – با غرور درهم آمیز ، شرم و پشیمانی – منقرض شدن یک دستور امپریالیستی. دوم ، من جامعه نامعین را دوست ندارم ، نه یک چیز و نه چیز دیگری ، که آن را موفق کرده است. سوم ، من به راحتی توسط مالیخولیا اغوا می شوم؛ و چهارم ، من معتقدم که ماهیت یک فرد را می توان در طبیعت یک شهر فرض کرد و بالعکس. تمام این شرایط و احساسات توسط ارهان پاموک ، فقط بیشتر از این ، و خلاقانه تر به اشتراک گذاشته شده است.

برای یک لایتموتیف عمیق تر از کتاب ، که نه تنها از طریق خاطرات پاموک بلکه از طریق ارتباط او با شهرش ، جریان دارد ، خود بسفر است که دوست داشتنی ترین و سرنوشت سازترین آبراه ها است. این به نظر او از گذشته امپراتوری و نه به عنوان نیروی دریایی سلطنتی ، به نظر من می رسد – ثابت ، نمادین ، با شکوه. او مرتبا به آن نگاه می کند ، مدام به آن فکر می کند ، بارها و بارها به آن فکر می کند ، هر زمان که به تقویت ذهن نیاز داشته باشد به طرف بانک هایش می رود ، برای راحتی ساده سوار بر کشتی های خود سوار می شود و وقتی نمی تواند نگاهی اجمالی داشته باشد احساس محرومیت می کند. از آن ، بین خانه های کنار جاده ، از اتاقی که در آن زندگی می کند.