کت ولیعهدی

حضور پررنگ و سمج زمان را با تمام وجودش احساس می کرد .زمان ،همانند کیسه بوکس پر زوری با هر مشتی ،جزئی تکان می خورد .آشکارا میل داشت با مشت هایشان آن کیسه بوکس را نیست و نابود کند و زمان را که لاک پشتی جلو می رفت از کار بیندازد . دوست داشت در چشم به هم زدنی فردا آمده باشد و مردی کامل باشد.دوست داشت سوار بر موج زمان ،با یک خیز بلند بزرگ شود.